Seks Majów, Azteków i Inków

Seks Majów, Azteków i InkówEuropa w okresie wczesnych podbojów imperialnych odznaczała się własną etyką oraz zasadami moralnymi - co oczywiście nie oznaczało iż były one konsekwentnie praktykowanie. Wielcy odkrywcy i konkwistadorzy: Kolumb, Amerigo Vespucci, Cortez, Pizarro, w czasach pionierskich wypraw byli oddzieleni od ojczyzny nie tylko bezmiarem oceanu, ale również - nieuchronnym poczuciem samotności.

Przybywając na kontynent południowy - dopiero później nazwany Indiami Zachodnimi, czy też Ameryką - natrafili na kulturę zupełnie im obcą, w dodatku całkowicie odmienną od zasad religii judeochrześcijańskiej. Z konieczności, a może i świadomego wyboru, asceza seksualna - przynajmniej na początku - wpływała na widzenie przez nich w obyczajach Indian wszelkich możliwych grzechów dokonywanych wbrew Bogu, moralności i wszystkim paragrafom hiszpańskiego prawa karnego.

Oczywiście w indeksie tych przestępstw - poza kanibalizmem i kazirodztwem - znalazły się sodomia, homoseksualizm, cudzołóstwo i wszystkie formy dewiacji seksualnych. Aby wyplenić szatana, skutecznie nawracano mieczem, a ogniem wypalano moralną zarazę z dusz zbłąkanych owieczek, spośród których niezarżnięte wiedziono przemocą na łono jedynej prawdziwej wiary. Niespotykana w dziejach eksterminacja całych narodów, odbiła się głośnym echem w Europie, znajdując współbrzmienie w słowach Kościoła, który początkowo aprobując przemoc pionierskiego okresu nawracania, wkrótce przeszedł do metod ewangelicznych. Jednak złoto i srebro płynące z Nowego Świata, do tego stopnia zawładnęły wyobraźnią monarchii hiszpańskiej, iż zaryzykowała ona wejście w ostry spór z papieżem Pawłem III, wymyślając całą ideologię usprawiedliwiającą czyny konkwistadorów.

W tym celu upubliczniono wobec opinii społecznej sceny rytualnych mordów Majów, Azteków i Inków, a ponieważ działy się one wewnątrz ich własnych narodów, dodano nieaprobowane przez chrześcijan przestępstwa natury seksualnej, takie jak homoseksualizm, transwestytyzm, zoofilia, sodomia, którym dla dodania powagi przypisano charakter choroby zakaźnej, co dodatkowo usprawiedliwiało czyny konkwistadorów instytucjonalną ochroną prostego ludu. Z tych też względów epidemię rozpasania seksualnego leczono odwiecznymi metodami miecza i stryczka. Głoszonych kłamstw nie powstrzymały zabiegi teologów chrześcijańskich apelujących do zachowania umiaru i litości. Warta pamięci jest znakomita puenta, rujnująca zabiegi dyplomatów kastylijskich, chcących usprawiedliwić grabież Indii Zachodnich. Francisco de Vittori nie bez szyderstwa oświadczył: jeśli Hiszpania usprawiedliwia swoje czyny tym, że wśród Indian pleni się sodomia, to tym bardziej Francja natychmiast powinna złupić Włochy.

Reklama

Przedłużanie czasu Twojego stosunku
Piękny duży i jędrny biust

Odmienność widzenia spraw seksu przez kulturę łacińską wynikała z zupełnie innych zasad traktowania problematyki związanej z prokreacją i erotyzmem. W obyczajach Majów stosunki homoseksualne były naznaczone taką samą aprobatą społeczną, jak miało to miejsce u Greków w okresie klasycznym, co więcej - świętość i nierozerwalność małżeństwa dla obu tych odległych względem siebie kultur stanowiła wartość najwyższą. W Indiach Zachodnich wymuszony stosunek seksualny z dziewicą dawał niekiedy możliwość jej poślubienia (jeśli się na to godziła!), w przeciwnym wypadku gwałciciela czekał ofiarny ołtarz. Za współżycie płciowe z obcą kobietą, groziła kara wysokiej grzywny, z wymierzeniem której nie było problemów w kraju tak ściśle zhierarchizowanym, jak miało to miejsce u Inków.

Trzeba jednak dodać, że dla chętnych - bo nigdy ich nie brakło - istniały prostytutki, jak również łaźnie, w których uprawiały one swój zawód. Aby zalegalizować jego wykonywanie, adeptki poddawano osobliwej konsekracji. Wpierw dokonywano ceremonialnej uroczystości, wręczano dary, a po zakończeniu ceremoniału, neofitka w zawodzie musiała oddać się każdemu z mężczyzn, który tego pragnął, nie pobierając żadnego wynagrodzenia. Później - nawet po zamążpójściu - musiała uprawiać swój proceder z każdym, kto chciał zapłacić. Jedynie w tym wypadku prawo pozwalało na odejście od zasad ochrony małżeństwa.

Równocześnie prawodawstwo Indian karało związki bezproduktywne, czyli bezdzietne, wysokimi grzywnami, pod groźbą śmierci zakazywano dokonywania aborcji, w całej rozciągłości aprobowano instytucjonalną poligamię.. Hiszpanie albo nie chcieli, albo też nie potrafili dostrzec obecności wśród Indian skutecznego systemu zasad stojących na straży moralności powszechnej, wręcz odmawiali narodom Nowego Świata ich istnienia, posądzając mieszkańców o wszelkie możliwe dewiacje seksualne. Zarówno w okresie konkwisty, jak i obecnie, stosunki homoseksualne w plemionach puszczańskich były i są normą w okresie młodzieńczym, lecz zanikają z chwilą znalezienia żony, najczęściej drogą wymiany kobiet z sąsiadami. U Majów homoseksualizm był również aprobowany u dorosłych, podczas gdy u Inków i Azteków za jego uprawianie groziła kara śmierci, a procedura jej wykonania była zgodna z lokalnymi tradycjami. Partnerowi biernemu obcęgami wyrywano wnętrzności i przywiązanego do pala spalano na stosie - co zapewne ucieszyłoby Hiszpanów, gdyby o takiej karze za przewinienia seksualne wiedzieli. Homoseksualista aktywny był grzebany żywcem. Liczne warianty kaźni dotyczyły sodomitów, transwestytów oraz uprawiających zoofilię - dewiację szczególnie rozpowszechnioną na górzystych terenach Peru.

Dopiero przybycie do Nowego Świata bardziej obiektywnych historyków hiszpańskich dało dowód prawdzie, iż moralność Indian niewiele ustępowała europejskiej, a funkcjonowanie prawa w ich państwach - pomijając małą wartość życia ludzkiego - było wręcz perfekcyjne. Cieza de León donosił, że imperium Inków (dla zachowania zasad moralności, po dokonaniu inwazji na plemiona będące potomkami kultury Mochica), dokonało spustoszenia wśród sodomitów, których wymordowano tak radykalnie, że na 15 kobiet pozostał przy życiu jeden mężczyzna. Ten niewątpliwy historyczny fakt dowodzi, że władcy Inków nie aprobowali żadnych odstępstw od kodeksu etycznego, a wszelkie formy łamania tabu seksualnego, były równie ostro tępione, jak za czasów starotestamentowych w Izraelu. Z pism Ciezy wynika, że monarchie inkaskie opierały swoją trwałość na prostej zasadzie pracy dla dobra wszystkich i trwałości małżeństwa, którego głównym celem było płodzenie jak najliczniejszego potomstwa. Prawo nikomu z dorosłych nie pozwalało pozostawać w stanie wolnym, a troska o zwiększenie liczby mieszkańców stała się obsesją władców i kapłanów, chociażby ze względu na konieczność dostarczania wciąż nowych żywych ofiar Słońcu.

Nadśmiertelność mężczyzn, wynikająca również ze zgonów w wyniku prowadzenia nieustannych wypraw wojennych oraz wykonywania krwiożerczych procedur religijnych, zaowocowała wydaniem praw, w których co znaczniejsi obywatele pod rygorem surowych kar poza własnym haremem musieli dodatkowo obsługiwać seksualnie 50 kobiet. W tym zakresie praktyczność demograficznych zabiegów środkowo- i południowoamerykańskich władców pobiła na głowę bezskuteczne lamenty rzymskiego Senatu, przerażonego widmem nieustannego zmniejszania się populacji wolnych obywateli, w wyniku którego zawiadywanie miastem przeszło w ręce obcokrajowców i wyzwoleńców. Zadziwiające, że z różnych przyczyn w obu tych kulturach, jakże od siebie odległych, finał był ten sam! Prawa inkaskie starannie regulowały całokształt problemów demograficznych. Każdy obywatel pierwszą żonę otrzymywał z nadania władcy, a metodę tę powiela współcześnie sekta Koreańczyka Moona. Głosi on autorytatywnie, że gwarantuje najlepszy dobór małżonków, którzy nie znając się wcześniej, przychodzą na zbiorową uroczystość zaślubinową, gdzie prorok dobiera ich w pary poprzez dar osobliwej charyzmy, gdyż w kosmicznej Księdze przemian widzi dalszy ich los.

Poligamia mająca instytucjonalną rangę w wielu kulturach, istniała również wśród Azteków i Majów oraz Inków, a haremy Władcy Słońca przewyższały liczbowo istniejące w innych krajach. Procedury naboru przypominały te dokonywane w Arabii, Indiach czy Chinach w okresie panowania Wielkich Mogołów. Podobne były również problemy haremowe, prawdopodobnie istnieli eunuchowie, stojący na straży cnoty mieszkanek. Tysiące najpiękniejszych dziewcząt dostarczanych władcom wpierw starannie edukowano, część umieszczano w haremach, inne oddawano do świątyń Słońca, gdzie w dzień asystowały przerażającym rytuałom, odgrywając w nich rolę podobną rzymskim westalkom. Istnieją również dowody, że w wielu wypadkach służyły w nocy szybką pomocą seksualną dla elit, a kwestia obligatoryjnego zachowywania przez nie dziewictwa była wymagalna bardziej de iure niż de facto.

Więcej w książce Tajemnice starodawnej medycyny i magii Jana Niżnikiewicza
wydanej przez Wydawnictwo TowerPress

ZOBACZ RÓWNIEŻ

Komentarze  

 
0 # grr 2010-03-09 00:11
tak można się bawić, chcę zostać sodomitą :D
Odpowiedz | Odpowiedz z cytatem | Cytować
 

Ostatnie komentarze